چه تلخ محاکمه می شوند،پاییز وزمستان

که برای جان دادن به درخت جان می دهند..................

و چه ناعادلانه کمی ان طرف تر همه چیز به نام

بهار

تمام می شود........................................

 نزدیک تر بیا..................

توی تاریکی چیزی نمبینم جز خودم رو...

من همیشه عکسمو ته چاه میبینم...

وقتی به چشمه نگاه میکنم،مرداب رو میبینم...

سکوت من پر ازسرو صداست....

      بی نهایت علامت سوال است

                که بین دو علامت تعجب گیر کرده اند....

                              !....؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟...!

 اینجا همه به جز  سر ها که همیشه در گریبان است

دستها را در جیب فرو برده اند.................

که فقط ازشب سیاهی اش را میبینم

و ستاره هایی که برای همیشه خاموش شده اند................

 که گاهی از وقتها ،

ذلم نمیگیرد.......

 درست است

میگذرد .

اما.....

دوباره اینی دیگر از راه میرسد

این یکی کی میگذرد....................

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

وقتی که همه از داشته هایشان صحبت میکنند ،                

من به احترام نداشته هایم  ساعتها سکوت میکنم.............           

پلیسینیم....